Wczoraj zakończyliśmy Misje Parafialne – „Rodzina Bogiem silna”, prowadzone przez Misjonarze Świętej Rodziny Prowincja Polska – o. Grzegorza i o. Joachima. Był to wyjątkowy czas modlitwy, refleksji, duchowego umocnienia i powrotu do Boga. Przez osiem dni zatrzymywaliśmy się nad tym, co najważniejsze w naszym życiu – wiarą, miłością, rodziną, sakramentami i osobistą relacją z Chrystusem.
Przede wszystkim dziękujemy Bogu za łaski nawrócenia, szczególnie te doświadczone w sakramencie pokuty i pojednania, oraz za wszelkie dobro duchowe, które stało się udziałem naszej wspólnoty.
Z całego serca dziękujemy Ojcom Misjonarzom za głoszone Słowo Boże, osobiste świadectwa i nauki, które niejednokrotnie skłaniały nas do postawienia sobie trudnych pytań. Dziękujemy za przypomnienie, że wiara nie może ograniczać się do niedzielnej Eucharystii, ale powinna przenikać nasze codzienne życie, relacje rodzinne i podejmowane decyzje.
Szczególne podziękowania kierujemy do ks. Krzysztofa, poprzedniego proboszcza naszej wspólnoty, za zaproszenie misjonarzy i przygotowanie obchodów 95-lecia naszej parafii, których zwieńczeniem były tegoroczne Misje Święte. Dziękujemy również za jego obecność, modlitwę i wszelkie wsparcie. Słowa wdzięczności kierujemy także do ks. Jacka za obecność i posługę w naszej wspólnocie oraz do wszystkich kapłanów, którzy służyli nam w konfesjonałach.
Dziękujemy panu organiście Krzysztofowi oraz naszej scholi za oprawę muzyczną, szczególnie Mszy Świętych o godz. 20.00 i Apeli Jasnogórskich. Liturgicznej Służbie Ołtarza dziękujemy za liczny udział, zaangażowanie i piękną posługę podczas całych misji. Panu Władysławowi – za troskę o zakrystię i wszelką pomoc, a pani Małgosi – za przygotowywanie posiłków. Bóg zapłać wszystkim, którzy wspierali organizację misji darami materialnymi i duchowymi.
Wam, Drodzy Parafianie, dziękujemy za obecność, wspólną modlitwę, przystępowanie do sakramentów i świadectwo żywej wiary. Niech dobro, którego doświadczyliśmy, nie pozostanie jedynie pięknym wspomnieniem. Już za rok, w Adwencie, będziemy przeżywać Renowację Misji Świętych.
Misje się skończyły, a co dalej?
Warto wrócić do słów, z którymi pozostawił nas o. Joachim. Nie bójmy się korzystać z sakramentu pokuty i pojednania. Bądźmy gotowi na spotkanie z Chrystusem obecnym w Komunii Świętej. Nie zmarnujmy otrzymanych łask, nie czyńmy z siebie duchowego „niewypału”, bo każdy z nas jest umiłowanym dzieckiem Boga i zawsze ma możliwość powrotu do Jego miłosiernego serca.
Przez ostatnie dni wielokrotnie słyszeliśmy, jak ważne są miłość, wzajemny szacunek, cierpliwość i czas poświęcony drugiemu człowiekowi. Teraz przychodzi moment, aby te słowa zamienić w konkretne czyny. Niech nasze rodziny, na wzór Świętej Rodziny z Nazaretu, stają się miejscami prawdziwej miłości, przebaczenia i wzajemnej troski. Niech inni, patrząc na nasze życie, dostrzegają, że rzeczywiście jesteśmy rodzinami Bogiem silnymi.
Choć Misje Święte dobiegły końca, nie zakończyła się nasza droga nawrócenia. Przeciwnie – to właśnie teraz rozpoczyna się najważniejszy etap: codzienne życie tym, czego nauczyliśmy się podczas misyjnych spotkań.
Misje się skończyły, ale prawdziwa praca duchowa wciąż jest przed nami!
