W ostatnich dniach nasza wspólnota parafialna przeżywała wyjątkowy czas łaski. Najpierw z radością przyjęliśmy wiadomość o święceniach prezbiteratu dziewięciu diakonów naszego seminarium, a następnie mogliśmy gościć nowych kapłanów podczas Mszy Prymicyjnej sprawowanej w naszej świątyni.
Dziękujemy Księżom Neoprezbiterom za ich obecność pośród nas, za wspólną modlitwę, prymicyjne błogosławieństwo i świadectwo odwagi w odpowiedzi na Boże powołanie. W czasach, które często nie sprzyjają podejmowaniu życiowych zobowiązań, ich kapłańskie „tak” staje się znakiem, że Chrystus nadal powołuje, a człowiek nadal potrafi Mu zaufać.
Podczas uroczystości członkowie Towarzystwa Przyjaciół Seminarium przypomnieli słowa św. Teresy od Dzieciątka Jezus: „W sercu Kościoła, mojej Matki, będę miłością!”. Trudno o piękniejszy program życia kapłańskiego. Kapłan jest bowiem przede wszystkim człowiekiem, który ma nieść ludziom miłość Chrystusa – przy ołtarzu, w konfesjonale, w głoszonym słowie, w cierpliwym wysłuchaniu i w codziennej obecności pośród powierzonych mu wiernych.
Życzymy Księżom Neoprezbiterom, aby pozostali wierni temu wezwaniu. Niech będą pasterzami, którzy nie tylko nauczają, ale przede wszystkim prowadzą do spotkania z Bogiem. Niech potrafią dostrzegać wielkość ukrytą w małych rzeczach, tak jak uczyła św. Teresa, odnajdując Boga w codzienności, zwyczajnych obowiązkach i spotkaniach z drugim człowiekiem.
Dziękujemy również wszystkim parafianom za obecność i wspólną modlitwę. Niech nowi kapłani zawsze pamiętają, że w naszej parafii mają nie tylko życzliwych przyjaciół, ale także ludzi, którzy otaczają ich modlitwą.
Dziękujemy Bogu za ich „TAK”. Niech rozpalają świat Bożym ogniem i prowadzą ludzi ku Chrystusowi.
Fot. Proartcomm Ewa Makowska | Fotorelacja
